Τετάρτη 27 Μαΐου 2009

ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ

Δύο χρόνια πέρασαν και τίποτα δεν άλλαξε.
Όχι μόνο από τους αλμπάνηδες όπως έλεγες, αλλά ούτε και από μας.
Βολεμένοι όλοι στην καρεκλίτσα μας, μακρυά από τις υποσχέσεις που δίναμε συμμεριζόμενοι την οργή σου.
Πρώτος ασυνεπής εγώ!
Ελπίζω του χρόνου να μην έχω να απολογηθώ για κάτι.

Κυριακή 25 Μαΐου 2008

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ

Σήμερα συμπληρώνεται ένας χρόνος από εκείνο το θλιβερό πρωϊνό της Παρασκευής 25ης Μαΐου που η ΑΜΑΛΙΑ άφησε τον πόνο και τη θλίψη στο κρεβάτι του νοσοκομείου, ανοίγοντας τα φτερά της για τις γειτονιές εκείνες που ούτε πόνος υπάρχει ούτε θλίψη.

Μόνο χαρά και ξενοιασιά παρέα με τα ωραιότερα πλάσματα του ουρανού.

ΑΜΑΛΙΑ μου δεν σε ξεχνώ.

Δέν ξεχνώ την παλικαρίσια στάση σου απέναντι στην καταραμένη αυτή αρρώστια.

Δεν ξεχνώ την αξιοπρέπεια με την οποία αντιμετώπισες όλο αυτό το άθλιο σύστημα Υγείας για το οποίο δεν κάναμε τίποτε για να διορθώσουμε παρά τις υποσχέσεις που δίναμε όταν έφυγες από τούτη τη ζωή.

Το παράδειγμά σου ας γίνει το αστέρι που θα δείχνει το δρόμο μας.

ΑΜΑΛΙΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΣΕ ΞΕΧΝΩ

Δευτέρα 25 Ιουνίου 2007

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ !!!!

Σαν σήμερα πριν 30 χρόνια γεννήθηκε η Αμαλία.
Σαν σήμερα πριν ένα μήνα η Αμαλία έφυγε από κοντά μας.
Εμείς συνεχίζουμε.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ !!!!!!!!!!!!!!!!!!

Σάββατο 23 Ιουνίου 2007

Συλλογή Υπογραφών

Οι bloggers που συνέχισαν την διαμαρτυρία «Για την Αμαλία» στις 01.06.07 μέσω δημόσιου διαλόγου σε αυτό το μπλογκ, προχωρούν με την κίνηση «Για την Υγεία» μέσω του νέου forum giatinygeia.freeforums.org. Γιατί στη θέση της Αμαλίας βρίσκονται πολλοί συνάνθρωποι μας και μπορεί να βρεθεί ανά πάσα στιγμή ο καθένας μας. Ευγνωμονούμε όσους τιμούν το λειτούργημά τους και παλεύουν για την Υγεία μας, αλλά διαμαρτυρόμαστε ενάντια στα φαινόμενα διάλυσης που μας οδήγησαν ως εδώ.
Επισκεφθείτε το μπλοκ που έφτιαξαν οι φίλοι της Αμαλίας,
και υπογράψτε εδώ για την διαμαρτυρία προς τον Υπουργό Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, τους Υπουργούς και Βουλευτές μας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Κομισσιόν.

Σάββατο 16 Ιουνίου 2007

ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑ "ΥΓΕΙΑΣ"

Θάνατοι ασθενών από πλημμελή φροντίδα. Ληγμένα αντιδραστήρια και εργαστηριακές εξετάσεις εκτός πραγματικότητας. Μαγειρεία σε άθλια κατάσταση. Κέντρα Υγείας που έχουν μεταβληθεί σε αποθήκες. Πανάκριβα ογκολογικά φάρμακα σε ασθενείς-«φαντάσματα»... Είναι εικόνες από το ΕΣΥ του 21ου αιώνα, όπως το καταγράφουν στη φετινή τους έκθεση οι επιθεωρητές του υπουργείου Υγείας. Το Σώμα Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας (ΣΕΥΥΠ), πραγματοποίησε πέρυσι πλήθος ελέγχων σε 44 δημόσια νοσοκομεία της Αττικής και της υπόλοιπης Ελλάδας, σε έξι Κέντρα Υγείας όλης της χώρας και σε νοσοκομειακά φαρμακεία.
Το περιεχόμενο της έκθεσής τους, που παρουσιάζει σήμερα το «Εθνος» ................. (διαβάστε όλο το άρθρο)

Προσπαθώ να καταλάβω τι έγινε.

Ξέρουμε όλοι οτι στον χώρο της υγείας γίνεται χαμός.
Αλλά να το διαπιστώνει ο πλέον αρμόδιος φορέας ελέγχου της Υγείας στη χώρα μας είναι άλλο πράγμα.
Παραδέχεται δηλαδή το ίδιο το κράτος οτι το σύστημα χρειάζεται ............... νυστέρι.
Για να δούμε έχει κανείς τα ................. κότσια να το κρατήσει;

Τρίτη 5 Ιουνίου 2007

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ

Μεθαύριο Πέμπτη 7 Ιουνίου θα υπάρχει σχετικό αφιέρωμα για την Αμαλία στην εφημερίδα ΠΟΛΙΤΗΣ. Είναι εφημερίδα FREE PRESS και κυκλοφορεί προς το παρόν μόνο στην Αθήνα.
Την μεθεπόμενη Τετάρτη 13 Ιουνίου θα γίνει εκπομπή από τον Ν. Χατζηνικολάου (Πρόσωπο με πρόσωπο ) 12 τα μεσάνυχτα στο ALTER με καλεσμένο τον υπουργό υγείας κ. Αβραμόπουλο και άλλους, με θέμα την Αμαλία και το σύστημα Υγείας. Να είστε έτοιμοι για παρεμβάσεις για τη συνέχεια του αγώνα της Αμαλίας.

Δευτέρα 4 Ιουνίου 2007

Η ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Την προηγούμενη εβδομάδα πήρα το παρακάτω μύνημα:

Στο νοσοκομείο Παπανικολάου της θεσσαλονίκης τις θεραπείες τις κανονίζει πολύ τακτικά ο φαρμακοποιος. Φέρνει τα φάρμακα που θέλει αυτός ακόμη και όταν τον πρήζουν διαρκώς οι γιατροί για να τα φέρει. Αν τύχει να νοσηλευτείς εκεί και δεν υπάρχει το φάρμακό σου την έβαψες. Και φυσικά έχει πλάτες για να είναι τόσο άνετος και να μην φοβάται για τη θέση του
29/5/07 9:11 μμ


Έκανα ήδη κάποιες ενέργειες γιατί το θέμα είναι σοβαρό και θέλει προσοχή.
Η καταγγελία είναι ανώνυμη αλλά δεν βλέπω πως θα μπορούσε να ήταν επώνυμη.
Παρ' όλ' αυτά ίσως χρειαστώ τη βοήθεια του φίλου που έκανε την καταγγελία.
Σκοπεύω να κάνω προσωπική παρέμβαση γιατί ζω στην Θεσσαλονίκη.

Θα σας κρατώ ενήμερους

Γιάννης

Παρασκευή 1 Ιουνίου 2007

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ

Βάλε κι εσύ ένα λιθαράκι.





Για να μείνει ζωντανός ο αγώνας της.

Τετάρτη 30 Μαΐου 2007

1η ΙΟΥΝΙΟΥ 2007

1η Ιουνίου 2007.
Η Ελληνική μπλοκόσφαιρα αφιερώνει αυτήν την ημέρα στην Αμαλία.
Η Ελληνική μπλοκόσφαιρα τιμά την Αμαλία.
Αμαλία συνεχίζουμε τον αγώνα σου.


*Το banner πήρα από το blog του Γιώργου Κρόγια http://krogias.blogspot.com/

Τρίτη 29 Μαΐου 2007

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ




Και για να μην ξεχνιώμαστε.......................
Σαν σήμερα πριν 554 χρόνια .................η Πόλις Εάλω.................
Γιατί...........
ο λαός που ξεχνά την Ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει.






ΦΟΝΟΣ ΕΞ΄ ΑΜΑΛΙΑΣ



Η περιπέτεια της Αμαλίας όπως την περιέγραψε η ίδια.


“Πήγα σε ορθοπεδικό στο ΚΑΤ, σε άνθρωπο που επιβλέπει τους ειδικευόμενους-γιατρούς του μέλλοντος. Τα συμπτώματα ήταν κλασικά, του εξηγούσα ότι ακόμη κι όταν τσάκιζε σ' εκείνο το σημείο το παντελόνι που φορούσα, ούρλιαζα από τον πόνο. Περιέγραφα με ακρίβεια ένα σαφώς νευροπαθητικό πόνο (ώσεις κατά μήκος του μηριαίου νεύρου, ελαφρά ανακούφιση μόνο με βαρβιτουρικά και πολύ λιγότερο με αντιφλεγμονώδη κ.λπ.).Ύστερα από αρκετές κλινικές και αιματολογικές εξετάσεις, περάσαμε στις απεικονιστικές. Ξεκινήσαμε με ακτινογραφίες της περιοχής και γύρω από αυτήν, οι οποίες εννοείται πως ήταν αρνητικές. Ο γιατρός με κάλεσε μια μέρα στο ΚΑΤ, όπου έκανα δώδεκα ακτινογραφίες στο μηρό, από διάφορες γωνίες. Χωρίς φυσικά να εκτιμηθεί η ραδιενέργεια που απορροφούσα. Ποιος μπορεί να με βεβαιώσει ότι αυτό δεν συνέβαλε στην εξαλλαγή των τότε (προφανώς) νευρινωματικών κυττάρων σε καρκινικά; Επειδή ούτε και τότε ούτε κ έπειτα με αξονική τομογραφία έβρισκε κάτι να πει, κι επειδή δεν έκρινε σκόπιμο να κάνω και μαγνητική τομογραφία, απεφάνθη ότι... πάσχω από ατροφία του τετρακεφάλου!Κάθε φορά που τον επισκεπτόμουν, αυτός επέμενε στην αρχική του διάγνωση περί ατροφίας, ενώ κάθε φορά που πρότεινα να κάνουμε μαγνητική τομογραφία επέμενε ότι δεν υπήρχε περίπτωση να δείξει κάτι.Ώσπου από την πολλή επιμονή μου αργότερα, έπειτα από 4 χρόνια "κούρας" κι όσο ο πόνος επιδεινωνόταν "δέχτηκε", δύσθυμος, να κάνω και μαγνητική στην περιοχή όπου πονούσα. Έκανα τη μαγνητική τομογραφία δεξιού μηρού το 1 9 9 8 στο ιδιωτικό διαγνωστικό κέντρο και το πόρισμά τους ήταν ότι δεν υπήρχε χωροκατακτητική εξεργασία (δηλαδή ότι δεν υπήρχε όγκος. -άλλοι μαλάκες κι αυτοί...). Ο γιατρός διάβασε το πόρισμα και κατέληξε θριαμβολογώντας: "Είδες που σου είπα ότι δεν θα δείξει τίποτα; Δεν έχεις τίποτα!".
Πήγα σε νευροχειρουργό στον Ερυθρό Σταυρό. Όταν πήγα να του δείξω τη μαγνητική στο μηρό, που έδειχνε τον όγκο μου, ούτε καν καταδέχτηκε να την κοιτάξει. Γελώντας παρατήρησε ότι μια τέτοια εξέταση εξ αρχής δεν είχε νόημα, αφού το πρόβλημα ξεκινούσε "καταφανώς από τη μέση"! Μάλιστα είπε ότι, εάν φοιτητής του είχε προτείνει τη συγκεκριμένη εξέταση, θα τον "έκοβε".
Μετά, πήγα στο Αιγινήτειο, είχα χάσει κάθε ελπίδα διάγνωσης από τους ορθοπεδικούς και τους νευροχειρουργούς. Περιχαρής ένας αναισθησιολόγος σωστά διέκρινε ότι ο πόνος ήταν νευροπαθητικός κι επομένως θα έβρισκα απάντηση, αν όχι λύση, απευθυνόμενη στη νευρολογική κλινική του νοσοκομείου.Έβαλα μέσο για ραντεβού ύστερα από τρεις μήνες. Έμεινα στο Αιγινήτειο για 10 ολόκληρες ημέρες, υποβαλλόμενη σε εξετάσεις επί εξετάσεων, μαγνητικές στο θώρακα, ηλεκτρομυογραφήματα, νυσταγμογραφήματα κ.λπ., και καθημερινή κλινική εξέταση, ενώ είχαν προς επανεκτίμηση τις προηγούμενες εξετάσεις μου. Το εξιτήριό μου από το Αιγινήτειο καταλήγει σε "έντονο άλγος μη διευκρινισθείσης αιτιολογίας".
Μετά πήγα σε ρευματολόγο καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, σερνόμενη από τους πόνους, εννοείται μαζί με όλες τις εξετάσεις που είχα κάνει προηγουμένως. Φυσικά και με την MRI που έδειχνε τον όγκο. Εξήγησα για τον φρικτό πόνο που ένιωθα στο δεξί μου μηρό. Εξήγησα ότι είχα δοκιμάσει από ασπιρίνες και "βαριά" αντιφλεγμονώδη μέχρι βαρβιτουρικά (Fortathrin, Naprosyn, Lonarid, Niflamol, Norgesic, Voltaren, Mesulid και άπειρα άλλα) χωρίς αποτέλεσμα -δεν βοηθούσαν ούτε στο να μπορέσω να κοιμηθώ. Το... πρόβλημά του ήταν ότι είχα ερεθισμένα διακονδύλια στο... αριστερό γόνατο! Όταν τον συνέφερα λέγοντάς του ότι το πρόβλημά μου είναι στο δεξί πόδι και ότι ο πόνος δεν μ' αφήνει να πάρω ανάσα, είπε το αμίμητο: "ΚΑΝΑ ΝΤΕΠΟΝΑΚΙ ΠΗΡΕΣ;" Γι' αυτήν την εκπληκτική ιατρική οδηγία εγώ έδωσα 30 χιλιαρικάκια!
Επειτα από οκτώ μήνες κάποιος μου είπε να πάω στα Ιωάννινα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο. Εκεί ο Γιάννης Σαρμάς, νευρολόγος, διέγνωσε από την Ι Δ Ι Α μαγνητική τομογραφία του 1 9 9 8 έναν όγκο 8 εκατοστών στο μηρό!Όταν συγγενής μου τηλεφώνησε στον κύριο καθηγητή και τον ενημέρωσε ότι διαγνώστηκα με καρκίνο κι ότι άδικα με ταλαιπωρούσε τόσα χρόνια, εκείνος απάντησε απαθέστατα: "Ε, α υ τ ά σ υ μ β α ί ν ο υ ν..." !!!”

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ... *
(*Τα ονόματα υπάρχουν εδώ. Ας όψοται η Αρχή Προστασίας Προσωπικών δεδομένων.)

“Συνοπτικά αναφέρω ότι υπέφερα από έντονους έως και φρικτούς πόνους στο πόδι από την ηλικία των οκτώ έως και των εικοσιτριών χρόνων μου - δηλαδή μιλάμε για 18 χρόνια πόνου, από το 1984 έως το 2001 , και μάλιστα εντοπισμένου σε συγκεκριμένο σημείο. Απευθύνθηκα σε δεκάδες γιατρούς ,που δεν έχει προς το παρόν νόημα να τους αναφέρω όλους...Ενδεικτικά αναφέρω ότι από τα τέλη του 1999 έως το 2001 μόνο, απευθύνθηκα στους:
- ........ χειρουργό ορθοπεδικό στο ΚΑΤ και στο ιδιωτικό του ιατρείο στο Αιγάλεω.
- ....... (και την ομάδα του), καθηγητή Νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών , στο Αιγηνήτειο νοσοκομείο.
- ....... νευρολόγο στο Λοιμωδών και το Δρομοκαίτειο και το ιδιωτικό του ιατρείο στην οδό Μπουμπουλίνας στο Μουσειο.
- ......καθηγητή Ορθοπεδικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΄πρώην διευθυντή Ορθοπεδικής κλινικής στο ΚΑΤ , νυν διευθυντή της αντίστοιχης κλινικής στο Ερρίκος Ντυνάν, στο ιδιωτικό του ιατρείο στο Πεδίον του Αρεως.
-....... καθηγητή Ρευματολογίας στο Πανεπ. Αθηνών, στο ιδιωτικό του ιατρείο στη Βασιλίσσης Σοφίας.
-...... καθηγητή Νευρολογίας, π. διευθυντή της Νευρολογικής κλινικής στον Ερυθρό Σταυρό.
- ...... καθηγητή Νευροχειρουργικής του Πανεπ. Αθηνών, πρώην διευθυντή της Νευροχειρουργικής κλινικής του Ερυθρού Σταυρού, νυν χειρουργού στη Γενική Κλινική Αθηνών, στο ιδιωτικό του ιατρείο στο Κολωνάκι.
- ......καθηγήτρια Νευρολογίας του Πανεπ. Αθηνών, διευθύντρια της Νευρολογικής κλινικής του Γενικού Κρατικου Αθηνών "Γ.Γεννηματάς" , μετά των βοηθών της: ...... καθηγητή (νευρο)ακτινολογίας και..... νευρολόγου.

ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΑΤΕΛΗΞΑΝ ΣΤΟ ΟΤΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΠΑΘΕΣ ΚΑΙ, ΕΙΤΕ ΜΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΑΝ ΝΑ ΚΑΤΣΩ ΝΑ ΠΟΝΑΩ, ΕΙΤΕ ΜΕ ΜΠΟΥΚΩΣΑΝ ΜΕ ΨΥΧΟΦΑΡΜΑΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΝΑ... ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΠΟΝΑΩ!!!

Επειδή η στοιχειώδης λογική λέει ότι κάθε αποτέλεσμα έχει και μια αιτία και ότι τίποτε δε δημιουργείται εκ του μηδενός εγώ επέμεινα να ψάχνω για μια σοβαρή διάγνωση, για μια μη-γελοία εξήγηση του πόνου μου,έτσι το 2001, βρέθηκε ότιΑΚΡΙΒΩΣ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΟΠΟΥ ΠΟΝΟΥΣΑ, ΥΠΗΡΧΕ ΕΝΑΣ -ΚΑΡΚΙΝΙΚΟΣ ΠΛΕΟΝ- ΟΓΚΟΣ ΔΙΑΜΕΤΡΟΥ 8,5 cm !!! ΠΑΝΩ ΣΕ ΝΕΥΡΟ!Το καλύτερο;Ο ΟΓΚΟΣ ΔΙΑΚΡΙΝΟΤΑΝ ΗΔΗ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟ ΑΠΟ ΤΟ 1998 ΣΕ ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΞΕΤΑΣΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΘΕΝΤΕΣ "ΚΑΘΗΓΗΤΑΡΑΔΕΣ" , ΜΕΓΑΛΟΓΙΑΤΡΟΙ ΚΑΙ -ΜΕ ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΕΞΑΙΡΕΣΗ- ΧΡΥΣΟΠΛΗΡΩΜΕΝΟΙ !
Το ακόμη καλύτερο;ΤΗ ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΑΝΕ Μ Ε Σ Α Σ Ε Μ Ι Α (ΜΙΑ!!!) Μ Ο Ν Ο Ω Ρ Α ΕΝΑΣ ΑΠΛΟΣ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑΣ ΟΝΟΜΑΤΙ Γ. ΣΑΡΜΑΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΔΕΚΑΡΑ!!!”

.............................................................................................
Αν κάποιος έχει διαφορετική άποψη, το blog θα την φιλοξενήσει με μεγάλη χαρά


*Το banner πήρα από το blog του Γιώργου Κρόγια http://krogias.blogspot.com/

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

*Το banner πήρα από το blog του Γιώργου Κρόγια http://krogias.blogspot.com/

Σάββατο 26 Μαΐου 2007

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Όποιος έχει προβλήματα με το σύστημα Υγείας μπορεί να καταθέτει την καταγγελία του στο e-mail.
Θα φροντίσω να αναρτηθεί στο μπλοκ και να προωθηθεί εκεί που πρέπει για να δρομολογηθεί η λύση του.
Την πρώτη φορά θα μας αγνοήσουν.
Τη δεύτερη μπορεί να μας αγνοήσουν.
Την τρίτη φορά θα προβληματιστούν.
Την τέταρτη θα το σκεφτούν σοβαρά.
Την πέμπτη φορά θα προσπαθήσουν να λύσουν το πρόβλημα.
Την έκτη θα το λύσουν.
Αν δεν το λύσουν ......................
ΟΤΙ ΔΕΝ ΛΥΝΕΤΑΙ ΚΟΒΕΤΑΙ
Αυτό είπε ο Μέγας στρατηλάτης μας δηλώνοντας κατηγορηματικά την προθεσή του να υπερνικήσει κάθε εμπόδιο.
Αυτό πρέπει να κάνουμε κι εμείς. Να δώσουμε λύση. Ή να κόψουμε το γόρδιο δεσμό.
Απο εμάς εξαρτάται, απο την πίεσή μας, από την επιμονή μας, απο την αποφασιστικότητά μας.
Η συσπείρωσή μας θα φέρει την δύναμη που χρειάζεται να κινηθεί αυτό το σκουριασμένο σύστημα.
Για να λιγοστέψουν οι Αμαλίες στα νοσοκομεία.
Για να μας βλέπει η Αμαλίτσα από κει πάνω και να χαμογελάει.
Για να συνεχιστεί αυτό που ξεκίνησε η Αμαλία ΜΑΣ.
Όποιος νομίζει οτι μπορεί να βοηθήσει στην προώθηση λύσεων είναι ευπρόσδεκτος.
Θα του δώσω πρόσβαση στο μπλοκ για να βοηθήσει όπως μπορεί.


Για να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδια, όχι ο κανόνας...

Παρασκευή 25 Μαΐου 2007

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΑΜΑΛΙΑ

Σήμερα το πρωί η Αμαλία έφυγε από κοντά μας
Ο Θεός να την αναπαύσει.

Τρίτη 24 Απριλίου 2007

ΑΜΑΛΙΑ

Το Blog αυτό δημιουργήθηκε πριν από λίγες μέρες με αφορμή το Blog της Αμαλίας το οποίο όταν διάβασα έπαθα ΣΟΚ. Όχι γιατί αυτά που λέει δεν τα ήξερα ή τα άκουγα για πρώτη φορά, αλλά γιατί όλοι οι "διάολοι" του κόσμου συμμάχησαν εναντίον αυτού του κοριτσιού.
Ειδικά το "Εξ' αιτίας σας γιατρέ μου" είναι καταιγιστικό. Σε κάνει να ............. φοβάσαι. Και μετά να μαζεύεις ΟΛΗ σου τη δύναμη για να αντιδράσεις.
Ένοιωσα σαν να περτατούσα στην παραλία της Θεσσαλονίκης απολαμβάνοντας το δροσερό ψιλόβροχο, όταν ξαφνικά ξεσπάει μπόρα. Στην αρχή τρέχεις να προφυλαχθείς όταν διαπιστώνεις ότι στα πρώτα δέκα βήματα έχεις βραχεί μέχρι το κόκαλο και είναι μάταιο να πας να κρυφτείς.
Γυρνάς προς τη θάλασσα και σηκώνοντας τα χέρια σου στον ουρανό, ουρλιάζεις τόσο δυνατά σα να θέλεις να σ' ακούσει ο ΘΕΟΣ.
Είμαι περίεργος να δω ενωμένοι όλοι μαζί, αν μπορούμε να νικήσουμε. ΕΛΠΙΖΩ ότι μπορούμε.
Διαβάστε να δείτε πόσο κουράγιο μπορεί να έχει κάποιος άνθρωπος.
http://fakellaki.blogspot.com/